“Bij frozen shoulder is een vroege diagnose cruciaal voor herstelverloop”

Het grote probleem met een frozen shoulder is om het in een vroeg stadium te herkennen. Maar zelfs al ben je er op tijd bij, dan kan het herstel ongelooflijk lang kunnen duren. Zeker voor de mensen die nog in het arbeidsproces zitten kan dat grote gevolgen hebben. Marjolein den Arend specialiseert zich als fysiotherapeut op arm- en schouderklachten: “Het draait om coachen, begeleiden, informeren.” 

“Een écht goede interventie bij een frozen shoulder kun je alleen maar in het begin doen”, vertelt Marjolein den Arend, fysiotherapeut met een specialisme op de arm en schouder. “Daarom is het zo belangrijk om die mensen er zo vroeg mogelijk tussenuit te pikken. Als je invloed wilt uitoefenen op de mensen die in plaats van drie jaar ‘slechts’ een jaar last hebben van die schouder, dan moet je zo spoedig mogelijk de goede diagnose hebben.” 

Goed en slecht nieuws

Den Arend: “Als ik de diagnose durf te stellen geef ik de patiënt altijd mee dat ik goed en slecht nieuws heb. Het goede nieuws is dat het probleem uiteindelijk vanzelf over gaat. 90% van de mensen houdt er ook geen rest-beperking aan over. Het slechte nieuws is dat het héél lang kan gaan duren. En dat je er een tijdlang behoorlijk veel last van kunt hebben.”

Injectie in de eerste fase van een frozen shoulder

Uiterst belangrijk is het moment waarop de diagnose gesteld kan worden. Zit een patiënt nog in de eerste fase van de frozen shoulder, dan is een interventie met een injectie in het gewricht nog mogelijk. “Op dat moment kun je het proces nog dusdanig beïnvloeden dat het niet verder gaat verstijven en dat de pijn niet verder doorzet.”, vertelt Den Arend.

Informeren en coachen

“Zit iemand al verder in het proces, dan heeft zo’n injectie geen zin meer en is het vooral zaak om mensen te coachen, begeleiden en te informeren. Uitleg geven van wat er aan de hand is, waarop ze invloed hebben, waarop niet, hoe er mee om te gaan … ze lopen vaak al een tijdje rond met vragen over wat ze precies hebben en waar ze goed aan doen. Dat is een belangrijke taak voor de fysiotherapeut, want een huisarts of een orthopeed heeft daar geen tijd voor.”

Het is aan het lichaam zelf

Zowel bij een vroege als bij een latere interventie is het daarna aan het lichaam om zichzelf te herstellen, volgens Den Arend. “We gaan kijken hoe je de algehele belastbaarheid van de patiënt kunt verhogen om daarmee het herstel van een frozen shoulder te bevorderen. Maar als jij je arm niet goed kunt heffen, krijg je ook last van je nekspieren, omdat je vanuit die spieren gaat tillen. Je bovenrug gaat verstijven. Dus de omgeving van de schouder gaan we fysiotherapeutisch gezien behandelen. De schouder zelf blijven we vanaf. We zorgen ervoor dat alle randvoorwaarden goed op orde zijn, zodat de patiënt kan herstellen.”

Partner en werkgever op de hoogte brengen over frozen shoulder

“De omgeving van de schouder, maar ook de sociale omgeving van de patiënt is daarbij heel belangrijk,” geeft Den Arend aan. “Sowieso heb ik liever dat men met zijn tweeën komt, want samen onthoud je veel meer. Maar de partner van de patiënt is ook graag op de hoogte van de problemen van de patiënt en moet ook weten waar hij/zij het beste in kan ondersteunen. En ook de werkgever moet weten waar zijn werknemer aan toe is. Dan schrijf ik een brief die ik aan de patiënt mee geef waarin ik uitleg hoe de situatie er uit ziet. Want een werkgever wordt natuurlijk ook niet blij van een werknemer die er misschien langdurig uit ligt.”

Wanneer alle randvoorwaarden op orde zijn, kan het échte herstel beginnen. Al is er bij een frozen shoulder dan vaak nog een lange weg te gaan.