Patiënt in Beeld: Bert ontdekte dat bekkenfysiotherapie niet alleen iets voor vrouwen is!

Wat kan fysiotherapie voor mensen betekenen? Dat kunnen ze natuurlijk het beste zelf vertellen. Ditmaal het verhaal van Bert die na een ernstige bacteriële infectie met incontinentieklachten terechtkwam bij bekkenfysiotherapeut Bernadette Berendes.

Bert: ‘In april 2017 kreeg ik een ernstige infectie in mijn ruggenmerg door een bacterie. Ik moest twee keer geopereerd worden en lag zeven weken in het ziekenhuis. Daarna volgde een revalidatietraject. Langzamerhand knapte ik weer een beetje op. Dat wil zeggen: 500 meter lopen lukte net, plassen lukte niet en ik was incontinent voor ontlasting.’

Vrouwen
‘De rest van mijn leven moest ik vijf keer per dag blijven katheteriseren, werd mij verteld. Daarnaast moest ik per dag ook wel vijf keer verschoond worden. Mijn partner verzorgde mij, maar dat was voor haar ook niet vol te houden. De huisarts raadde me bekkenfysiotherapie aan. Ik heb altijd gedacht dat een bekkenbodem iets van vrouwen was. Maar Bernadette Berendes, mijn fysiotherapeut, vertelde me dat mannen ook een bekkenbodem hebben. Zij leerde me hoe ik die kon aansturen.’

Ondergeschoven kindje
‘Door te leren voelen en luisteren naar mijn lichaam kan ik inmiddels plassen. Ik plas nu zelf en katheteriseer nu nog maar twee keer per dag: in de ochtend en in de avond. Door het ontlastingsverlies was ik in sociaal opzicht zeer beperkt. Daarom hebben we besloten om te kijken of darmspoelen iets zou opleveren. Daarbij werd ik ondersteund door een verpleegkundig specialist. In het begin moest ik iedere dag spoelen – nu is twee keer per week voldoende. Ik heb weer een sociaal leven en kan zonder angst normale kleding dragen. Bekkenfysiotherapie is wat mij betreft een ondergeschoven kindje; mannen weten vaak niet eens dat dit voor hen bestaat. Maar als ik zo door was gegaan, had ik nu een stoma gehad.’

Bekkenfysiotherapeut Bernadette Berendes: ‘Bert katheteriseerde meerdere malen per dag en was incontinent voor ontlasting. In het begin bestond mijn behandeling uit bewustwording van de bekkenbodemspieren. Ik leerde hem om deze spieren aan te spannen en los te laten en gaf adviezen over toiletgedrag. Hiermee lukt het hem om nog maar twee keer per dag te katheteriseren. Dat leverde al wat meer vrijheid op, maar het ontlastingsverlies beperkte hem misschien nog wel meer dan de plasklachten. Naast de oefentherapie en de functionele elektrostimulatie is Bert met behulp van een gespecialiseerd verpleegkundige gestart met darmspoelen. Door deze samenwerking is het Bert gelukt om weer continent te worden voor urine en ontlasting. Zijn kwaliteit van leven is sterk verbeterd. Tijdens dit proces heb ik Bert regelmatig behandeld. Mijn doel was zijn zelfredzaamheid te vergroten en het gebruik van de bekkenbodemspieren te blijven stimuleren. “Puzzelen in het probleem, maakt je professioneel”, zei mijn opleider in 1994. Ik denk nog vaak aan deze uitspraak. Bert is heel blij met het resultaat. Hij voelt zich weer vrij.’

Foto: Wiep van Apeldoorn